تمام این شعرها نوشته های خودم است
ای عشق من
گر تو خواهی روزی از پیشم روی
ترکم کنی
باید اوّل بوسه بر آتش زنی
گر توانستی در عمق دریا تو نفس کشی
یا توانی پیدا کنی زاغ سفید
گر توانی پیداکنی ماستی سیاه
آندم توانی که تو ترکم کنی
سـلام مـن بـرای تـوست ، ایـن هـمـه عشق سـزای تـوسـت
وقـتـی کـه نـیـستی پـیش مـن
دفـتـر خـاطـراتمـو ، وا مـي کـنـم بـه يـاد تـو
در مـيارم از آلـبـومـم ، عکساي يـادگاريـتـو
عـکسا تـو هي مـي بـوسـمـو ، زل مـي زنـم به دفـتـرم
عشق تـو مـونـده در دلُ ، فـکر تـو مـونـده در سـرم
مـن هـنـوزم دوسـت دارم عـزیـزمی خـاطـرتـو خـیـلی مـی خـوام
عـزیـز مـن عـاشـقـتـم ، عشق تـو مـونـده در دلـم
مـرو تـو از پـیش دلـم ، بی تـو مـیمـیره ایـن دلم
باز از نظرم شبی گذشتی
بر من نظری کردی و از برم گذشتی
گفتم که بتو سلام گویم
شاید تو دهی جواب. گویم
باز آی سرایم به من آرامش دل ده
نازَکَم
با خنده ات ، بس تو گریاندی مرا
از شوق بر هر خنده ات ، بس که گریاندی مرا
نعمت حقی تو اکنون سوی ما
حق فرستادست تو را بر سوی ما
عزیز من
شیرین دل
شیرین ترین لبخند تو مایه امید دل
شاهد کّل نجوی
صانع مصنوع تویی ، خالق مخلوق تویی دلیل کّل مشهود ، برای مردم تویی
چون که رسد شکستی ، از کار و عشق و مستی
جبران هر شکستم از سوی تو مهیّاست امید من فقط تو ، اندیشه ام چه زیباست
حاضر به هر مجمعی ، آگه ز هر محفلی حتّی به کنج خلوت ، حاضر به هر مکانی
تو ای محرم هر راز ، تو ای دوای دردها شـاهد کّل نـجوی ، دانـای هـر مـُعّـما
پنهان نماند از تو چیزی خدای عالم
دانای سّر و رازی ، محرم رمز و رازی عالم هر خفّیه ، هر جا و هر مکانی در دل هر ذرّه ای
حاضر غیر غائب ، در همه دقائق
غالب غیر مغلوب ، رازق کُلّ مرزوق چیره دست پر توان ، برای کُلّ مخلوق
باغبان روح ما در کران زندگی ، طول راه زندگی
ای قریب بی بعید ، به ظاهر از من به دور در دل من جای تو نیستی از من به دور
مونس غمها تویی ، رفیق و یارم تویی تو حّی لایموتی ، زنده کنی هر آنچه خودت صلاح بدانی
سلام بر عزادران حضرت عباس
مظهر وفا ابوالفضل
تو جادة کرب و بلات نگام می افته اشک چشمامو می ریزم تا که سیلی راه بیفته
من بشم قربان راهت ، قربون حریم پاکت راه کربلا رو دیدم ، آهی از دلم کشیدم
این دلم داره میگیره ، از غم و غصه میمیره از غمت دیوونه میشم ، بی تو از غصه میمیره
چشم تو سبوی عشقِ ، اشکِ تو شراب عشقِ حرمِت کوچیکِ مولا ، اما برتر از بهشته
نور خونة علی تو بعدِ حسنُ و حسینی فخر مادر و علی تو ، فخر زینبُ حسینی
مضهر وفا تویی تو ،اسوة حیل تویی تو در مقابل امامت تسلیم مولا تویی تو
هیچ کسُ مثل ابوالفضل ، عالم تو خودش ندیده تو وفا چه بی نظیری ، هیچ کسی چنین نبوده
غیرت و مردونگی رو جوونا از تو میدونن وقتی غیرتی که میشن ، میزنند فریاد ابوالفضل
مرغ دلم دوباره کرده هوای کویت دلم می خواد بیامو میرم به کربلایت
بین کربلا ، مدینه ، دل من شده گرفتار به کجا روم ندانم مرغ دل شده گرفتار
دل میره سوی مدینه بعدِ یک زیارت اونجا مرغ دل میاد سراغت ، میمونه پیش تو اونجا
توی بین الحرمینت دل من دچار تردید که بره سوی ابوالفضل ، یا که تل زینبیه
توی قتلگاه که رفتم من شدم ملول و غمگین نهر الغمه هنوزم ، شده از عباست غمگین
به دورِ ضرحیت مولا ، همه خوبا نشستن همه ملائک اونجا ، تو غم و عزا نشستن
از حریمتون به دورم ، منِ دل شکسته مولا محضر ملائک اونجاست ، من ندارم راهی مولا
یا حسین
پیوند تو با قلب من کار مسیحا می کند مولا چو بر من بگذری عشق تو غوغا می کند
دارد دلم پر می زند وز اشتیاق عشق تو تر سم خیالت پر زند ، گیرم ز سر سودای تو
سلام بر شما عزداران امام حسین (ع)
این مصیبت را بر امام زمان (عج) تسلیت عرض میکنم و از خدا طلب صبر میکنم
یا حسین داغ تو بس سنگینِ بر دلهای ما از خدا رخصت طلب کن تو شفاعت سوی ما
یا حسین
دست صبا زلف تو را شانه کرد بر سر نی خندة مستانه کرد
نمی دانم چه می خواهم بگویم !!!
خواستم گویم نمی خواهم بگویم
درونم شور و غوغایی به پا شد
بگو احساس خود را ، که شاید او بداند قدر خود را
بگو آخر چه گویم من برایش
همی داند که او احساس دل را
.......... و عشق چیست ؟ حقیقت دوست داشتن چیست؟
نه این است که ما محبت میکنیم فقط برای خودمان
به او می گوییم دوست دارم از پیشم نرو
در حقیقت نه این است که او را دوست داریم بلکه دلمان برای خودمان میسوزد که اگر او برود ما تنها خواهیم ماند
به او می گوییم که دوستت داریم نرو ، بی تو میمیرم ، در حقیقت ما با تمام خود خواهی فقط برای خودمان فکر میکنیم نه به او
چون که اگر او برود ما بدون چگونه سر خواهیم کرد ؟
.......... و عشق چیست ؟ حقیقت دوست داشتن چیست؟
با من تو بمان ای دل در ظلم و پریشانی
گر شهر باشد علمی
شهرش بُوَد نبّی و دروازه اش تو هستی
یعنی که ای خلائق ، ای جّن و ای ملائک
گر سوی من می آیید ، رخصت ز او بخواهید
این را نبّی بگفت و امّا کسی ندانست
هر مشکلی که دارید ، یاری از او بخواهید
او شافع بهشت است
ساقی حوض حقّ است
قسمت کند بهشت و دوزخ به روز محشر
فضلش فزون ز اینهاست
این را نبّی بگت و ، امّا کسی ندانست
در روز همچو شیری در رزم با منافق
شب از خدا بترسی ، از خوف حق بلرزی
پیروز رزم و جنگی در رزم با منافق ای مظهر رشادت
قدر تو کس ندانست ، ای مظهر العجائب
شآنت فزون زاینهاست ، هرگز کسی ندانست
دلسوز امتّی تو ، این را کسی ندانست
گشتی رها از این جمع ، فارغ شدی از این غم
گنجی ز کف بدادند این را کسی ندانست
بیعت ز تو گرفتند ، بر ابلهان بدادند
دین را ز کف بدادند ، این را کسی ندانست
انبان نان به پشتت در کوچه های کوفه
دادی فیقر نان را ، هرگز کسی ندانست
در موقع ولادت
خاک زمین ندارد ، ارزش که تو نهی پای
دیوار کعبه بشکافت ، در بیت حق دهد جای
اوّل بشر تو بودی ، مولود کعبه بودی
این حرمت تو بودو هرگز کسی ندانست
در موقع شهادت ، گفتند علی و مسجد ؟
هر گز ندارد امکان ، خارج ز دین و مسجد
در کعبه امدی تو در مسجد هم برفتی
این کار هم خدائیست ، امّا کسی ندانست
یا علی
مهر تو در دل من ، عشق تو در رگ من با خون من عجین شد ، عشق تو در تن من
مادر چو شیر من داد ، مهر تو هم داد یاد با لالایی به گوشم ، اسم تو هم داد یاد
تا من زمین می خوردم ، نام شما میبردم بر خواستم ز جایم ، مدد ز تو گرفتم
هستی شه خلائق ، بر انس و جان تو لایق بعد از نبّی تو حیدر ، هستی امام لایق
هر کس ندارد عشقت او معرفت ندارد بی عشق تو علی جان ، او عقل و دین ندارد
هستم غلام کویت ، جز تو ولی نخواهم رهرو راهت شوم ، جز عشق تو نخواهم
اطاعت تو کردم به آنچه تو پسندی
شناختم تو را من ، یگانه حق تو هستی
مخالفت نکردم ، ز هر چه تو نخواهی
خلاف امرخدا، کفر شود سوی او
نماز عشقت بخوان راهی شو بر سوی او
رانی ز درت پناه جویی ، نامید کنی ؟ تو راه جویی
راهش ندهی تو ای خدایا ؟ بر درگه خود خدا تو آیا؟
این راه بسی دراز و سخت است
پُر از هوس و هوی و ننگ است
تو سنگرمی پناهمی ، یاد تو نور است
عزّت بدهی به هر که خواهی
بر فرش زنی تو هر که خواهی
کیست شناسد که تو را ز تو نترسد؟
کیست که از قدرت تو روز و شبی نلرزد؟
بقاء و هستی ز توست ، مرگ و فنا سوی ماست
نامت شفاء بر درد من ، یاد تو نور قلب من
دورم کن از شّر نگاه ، پر کن ز شوق و اشتیاق
از نور خود بر من بتاب ، جام مسم زرّین بکن
از ظلمت شب وارهان ، این کلبه را روشن بکن
سویت پناه آورده ام ، از نفس خود نالان منم
چشم امیدم سوی توست ، سویت پناه آورده ام
بار گنه سنگین شده ، جبران آن سنگین شده
عفوت قوای قلب من ، سویت دلم راهی شده
حلقه به در خواهم زنم ، نام تو هر لحظه برم
در حلقة رندان منم ، مهمان ناخوانده منم
باشد به دور از رحمتت ، مسکین نگیرد یک جواب
آغاز شد با نام تو، حرف دلم با یاد تو
یک دم بیامد در نظر بس نعمت بسیار تو
شکرت چون خواهم من کنم ، بر نعمت بسیار تو
یک چیز من خواهم ز تو
خواهم که تو راهم دهی ، در محفل دلدادگان
راهی نما در پیش من ، تا گُم نکردم راه را
امید من درگاه توست
گر تو ببندی رحمتت ، باشم به دور از درگهت
حیران شوم در کوی تو ، خواهم شوم در درگهت
جسمم تمیز و پاک نیست
روحم لطیف و پاک نیست
گر تو کنی مهمان خود ، من هم خدائی می شوم
دور از تباهی می شوم ، من کبریایی می شوم
راضی تو شوی یارب ، من غرق گنه گردم دور از تو شوم یارب همسایة غم گردم
بخشش ز تو می خواهم ، مولای گنه کاران از من تو گذر یا رب ، غفران گنه کاران
الهی از تو خواهم من امانی ، زوقتی که ندارد سود مالی
ندارد سود از خود مال و فرزند ، مگر آنکس که دارد قلب پاکی
امان خواهم از آنروزی که مُجرم ، گزد دست خود از روی خجالت
ز تو خواهم امان در روز محشر ، شناسند مجرم از رویش به محشر
تویی عظیم و من صغیر ، خواهم ز جرمم بگذری
از راه تو گم گشته ام ، راهی به سویم باز کن
عرفان تویی ، رحمان تویی ، قابل به رحم تو منم
سلطان مُلک و عالمی ، ممتحن تو گشته ام
سلطان ز جرم من گذر ، بندة سرگردان منم
مورد امتحان منم ، بندة ناتوان منم
دلیل زندگی تویی ، دلیل راه من تویی
دنبال تو می گردم در مسجد و میخانه
تو غرق دل خویشی من هم ز تو بیگانه
امشب من و دل بی تو بودیم تک و تنها
در دام تو چون باشم ، دنبال تو می گردم تو غرق رخ خویشی من واله و شبگردم
مُشتِ دل من وا شد در انجمن خوبان بستی تـو لبـانـم را با نـاز سخـن گویان
اشک از رخ من بر چین ، چون ابر بهارانم رخ بر رخ من بنمـا ای شمع شب آرایـم
کردی تو سفر بی من ، با خود دل من بردی بی من تو کجا رفتی ، عقل از سر من بردی
سلام به همه دوستان
من دیگه امیدی برای شعر گفتن ندارم
هر چند که من خوب نبودم یاران هنگامه کوچ است حلالم بکنید
منم غريبي سرگردان در کوچه هاي عزلت کفن پوش يک دل بي مرهم تسبيح به دست از حرمت سايه ها مي گذرم. در مرگ لحظه ها از عرصه صدايي کم رنگ به آغوش خاموش دلم فرا خوانده مي شوم. صداي پاي شب را دور از چشم باران دفن مي کنم
اینجا جوانی خفته است ، جسمش به اینجا گشته خاک
یادی بکن از او تو هم ، یکدم نگشته کام شاد
روزم چو شبها تار شد غم بر دلم انبار شد
جز غم کسی یاور نشد ، همدم به این بی کس نشد
طاهر به دنیا آمد و تنها از این دنیا برفت
از ابتدای زندگی دنبال یک گمگشته بود
هر آن برای قلب خود ، دنبال یک صاحبخانه بود
راهی شدم در زندگی ، جویم رفیق زندگی
پیدا نکردم یاوری
یگانه گشتم در غم و پیدا نشد یک همدمی
دل مانده در سوز و غمی
گشتم بسی دور جهان ، یاری به دل پیدا نشد
آخر نمودم من سفر ، رفتم به سوی یار خود
تنها خدای جان خود
نشد قسمت به من عشقِ جوانی
در این دنیای فانی
نکردم زندگانی
هزاران غم چشیدم به هنگام جوانی
به وقت کامرانی
مردن به از این زندگی ، مرگ تو دریاب مرا
رها کن از این زندگی
رحمی دگر ای زندگی ، بس کن جفا
ول کن مرا ، هرگز نمی خواهم تو را
حسرت
بیا جانا که ایرج خفته اینجا جوانی همچو گل خوابیده اینجا
تو گر وارد شوی سوی مزارش بکن یادش بخوان حمدی برایش
جوانی نوگل و شاداب بوده اجل آورده است ناکام بوده
به قبرش بنگر و در فکر خود باش رسد وقتت تو هم آیی به هوش باش
به وقت زندگی بی تاب بوده نمی دانست می آید خواب بوده
توشکر حق بکن که زنده هستی بکن توبه تو وقتی زنده هستی
بکن توبه که باشی پاک اینجا رسد بر داد تو خیرات اینجا
پشیمانی ندارد سود اینجا اسیرت می کند نفست در اینجا
بمان پاکیزه تو توی جوانی رسی بر حوض کوثر گر بمانی
اسیر نفس خود باشی بدنیا !! تو حسرت می خوری هر دم در اینجا
عبادت کن ، اطاعت کن خدا را مشو نومید ، اجابت کن خدا را
به شیطان رو نَده بیچاره گردی تو از ربّت بسا آواره گردی
همانا آشکارا دشمن توست خدایت مهربان از مادر توست
خوری نعمت زحق ، کفرش کنی تو در عالم محضرش ، عصیان کنی تو
به هر جا تو روی مالک همان اوست به کنج خانه ات حاضر همی اوست
همه نعمت برای تو مهّیاست ببین خالق به فکر تو همه جاست
روی بر خانه ای میهمان همی تو خوری روزی تشّکر می کنی تو
تو چون روزی خورِ خالق شدی تو بکن شکر خدا هر لحظه ای تو
همه آیت برای تو عیان است ز خورشید از برای تو عیان است
سپاس حق بکن هر دم تو سویش در آخر می روی تو هم به سویش
نباشد گریه و نالان روی تو بکن کاری همی خندان روی تو
نگذار تا ببینند اغیار اشک چشمت بر تو کنند ملامت برای اشک چشمت
زمان نامرادیست خنجر زنند ز پشتت در پیش رو رفیقند چاه کنند به پشتت
زیر آب تو زنند و دُور زنند به عشقت دو دوزه بازی کنند با دل تو و عشقت
این شعر خودمِ را به پیشگاه حضرت عیسی (ع) و مسیحیان جهان بویژه هموطنان
مسیحی داخل کشور تقدیم میکنم
فرشته بودی از سماء ، آمده بودی سوی ما نشانة رحمت حق ، روان شدی تو سوی ما
نـبّی حلم و رحمت ، نشان حکمت حق فرا خوان به سوی حق ،عبودی از عبد حق
با دستـور رّب خـود زنـده کـند مـردگان روشن کند دیدة چشم همه کور دلان
عـبـد صـا لـح خـدا ، پـیـام آو ر خـدا زمـا
