غریب تنها

در دام تو چون باشم ، دنبال تو می گردم                                            تو غرق رخ خویشی من واله و شبگردم

مُشتِ دل من وا شد در انجمن خوبان                                                     بستی تـو لبـانـم را با نـاز سخـن گویان

اشک از رخ من بر چین ، چون ابر بهارانم                                     رخ بر رخ من بنمـا ای شمع شب آرایـم

کردی تو سفر بی من ، با خود دل من بردی                                     بی من تو کجا رفتی ، عقل از سر من بردی