غریب تنها

آغاز شد با نام تو، حرف دلم با یاد تو                           

     یک دم بیامد در نظر بس نعمت بسیار تو

شکرت چون خواهم من کنم ، بر نعمت بسیار تو

یک چیز من خواهم ز تو

خواهم که تو راهم دهی ، در محفل دلدادگان

راهی نما در پیش من ، تا گُم نکردم راه را

امید من درگاه توست

گر تو ببندی رحمتت ، باشم به دور از درگهت

حیران شوم در کوی تو ، خواهم شوم در درگهت

جسمم تمیز و پاک نیست

روحم لطیف و پاک نیست

گر تو کنی مهمان خود ، من هم خدائی می شوم

دور از تباهی می شوم ، من کبریایی می شوم