غریب تنها

در روز همچو شیری در رزم با منافق 

  شب  از خدا بترسی ، از خوف حق بلرزی

پیروز رزم و جنگی در رزم با منافق ای مظهر رشادت

قدر تو کس ندانست ، ای مظهر العجائب

شآنت فزون زاینهاست ، هرگز کسی ندانست

دلسوز امتّی تو ، این را کسی ندانست

گشتی رها از این جمع ، فارغ شدی از این غم

گنجی ز کف بدادند این را کسی ندانست

بیعت ز تو گرفتند ، بر ابلهان بدادند

دین را ز کف بدادند ، این را کسی ندانست

انبان نان به پشتت در کوچه های کوفه

دادی فیقر نان را ، هرگز کسی ندانست

در موقع ولادت

خاک زمین ندارد ، ارزش که تو نهی پای

دیوار کعبه بشکافت ، در بیت حق دهد جای

اوّل بشر تو بودی ، مولود کعبه بودی

این حرمت تو بودو هرگز کسی ندانست

در موقع شهادت ، گفتند علی و مسجد ؟

هر گز ندارد امکان ، خارج ز دین و مسجد

در کعبه امدی تو در مسجد هم برفتی

این کار هم خدائیست ، امّا کسی ندانست